Πλανόδιοι πωλητές και επαγγέλματα που χάθηκαν.

Ο νερουλάς

Στις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο στην Ελλάδα, η ζωή στις πόλεις ήταν πολύ πιο διαφορετική από ότι σήμερα. Στις φτωχογειτονιές, αλλά και στις πλατείες των μεγάλων πόλεων υπήρχαν μια σειρά από επαγγελματίες που προσπαθούσαν να βγάλουν, στο δρόμο, το μεροκάματό τους και ταυτόχρονα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στους απλούς ανθρώπους. Τα περισσότερα από αυτά τα επαγγέλματα χάθηκαν με το πέρασμα των χρόνων .


 Ήταν μια εποχή δύσκολη, όπου οι δρόμοι ήταν ακόμη από χώμα , χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς τηλεοράσεις και σούπερ μάρκετ. Οι φωνές των παιδιών που έπαιζαν στο δρόμο, συχνά ξυπόλυτα,  ανακατεύονταν με τις φωνές των διάφορων πλανόδιων πωλητών. Έτσι μεγάλωσαν πριν 50 - 60 χρόνια οι παπππούδες και οι γιαγιάδες μας και για εμάς τους μεγαλύτερους οι γονείς μας. Αλλά ας γνωρίσουμε μερικούς πλανόδιους πωλητές .

Ο παγοπώλης .

Τα… παλιότερα χρόνια, όπου τα ψυγεία δεν τα έβρισκες στα ελληνικά σπίτια, οι νοικοκυρές έβαζαν τον πάγο στις «παγωνιέρες», που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ξύλινο ορθογώνιο κατασκεύασμα, επενδυμένο εσωτερικά με αλουμίνιο. Είχε και δύο πόρτες, μια πάνω και μία κάτω.

 Στο πάνω μέρος τοποθετούσαν την παγοκολόνα και δίπλα ήταν ένα ντεπόζιτο που κατέληγε εξωτερικά σε μια κάνουλα. Γέμιζαν το ντεπόζιτο με νερό, και έτσι είχαν πάντα κρύο νερό. Στο κάτω μέρος υπήρχαν ράφια όπου τοποθετούσαν τα τρόφιμα και τα ποτά. Κάτω, κάτω υπήρχε ένα συρταράκι όπου έτρεχαν τα νερά από τον πάγο που έλιωνε και οι νοικοκυρές το άδειασαν όταν γέμιζε για να μην πλημμυρίσει. Ο παγοπώλης λοιπόν ήταν ο άνθρωπος που προμήθευε τα σπίτια και τις επιχειρήσεις με τον πάγο τον οποίο και μετέφερε με το κάρο του.

Ο παγοπώλης

Ο γαλατάς 

Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Φόρτωνε τα γκιούμια (κανάτες) με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί-πρωί απ’ το χωριό του για την πόλη. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. Την ίδια πάντα ώρα, πιστός στο ραντεβού, έδενε σε κάποιο δέντρο το ζώο του και ξεκινούσε το μοίρασμα. Είχε συνήθως μόνιμους πελάτες, αν όμως τύχαινε και του περίσσευε γάλα, τότε έπαιρνε τους δρόμους φωνάζοντας μέχρι να το πουλήσει όλο και να γυρίσει στο χωριό του.

Ο λούστρος 

 Ο λούστρος έβαφε τα παπούτσια στο δρόμο των περαστικών και συνήθως τριγύριζε έξω από καφενεία και καταστήματα αλλά και σε διάφορα κεντρικά σημεία των δρόμων για να βρει πελάτες. Ο εξοπλισμός του ήταν ένα ξύλινο κασελάκι με πλαϊνές θήκες που είχε τις μπογιές και τις βούρτσες του και ό,τι άλλο χρειαζόταν για το γυάλισμα των παπουτσιών.

Ο λούστρος

Ο νερουλάς 

Ο νερουλάς ή νεροκόπος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια. Στην παλιά Αθήνα που δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια, ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότηση τους με νερό. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια.


Ο γανωτής ή γανωματζής

Εκείνη την εποχή, τα οικιακά σκεύη ήταν από χαλκό. Έπρεπε λοιπόν να προστατευτούν διαφορετικά υπήρχε μεγάλος κίνδυνος δηλητηριάσεων. Ο γανωτής εξασφάλιζε ότι τα σκεύη, με τα οποία μαγείρευαν οι άνθρωποι θα είναι ασφαλή.

 

Ο γανωτής