Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα

Είδαμε, στα πλαίσια του εορτασμού της 28ης Οκτώβρη, μαζί με τα παιδιά την ταινία " Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα" . Ο Β παγκόσμιος πόλεμος και η άνοδος του φασισμού- ναζισμού συνοδεύτηκε από τη συστηματική εξόντωση περίπου έξι εκατομμυρίων Εβραίων, 220.000 Ρομά και χιλιάδων ακόμη πολιτικά αντιφρονούντων, διανοητικά ή σωματικά ανάπηρων και όποιας άλλης κοινωνικής ομάδας το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ έκρινε ως ανεπιθύμητη. Πρόκειται για ένα από τα πιο φρικαλέα κι απεχθή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, των οποίων η μνήμη πρέπει να παραμείνει ζωντανή, όπως και κάθε γενοκτονίας που επιβλήθηκε σε ομάδες ανθρώπων.



 Στην ταινία, ο εννιάχρονος Μπρούνο δεν έχει ιδέα για την Τελική Λύση ή το Ολοκαύτωμα και δεν γνωρίζει για τον εφιάλτη που ζουν οι λαοί της Ευρώπης εξαιτίας της χώρας του. Το μόνο που ξέρει είναι ότι αναγκάστηκε να μετακομίσει από το άνετο σπίτι του στο Βερολίνο σ’ έναν οικισμό σε μια απομονωμένη περιοχή όπου δεν έχει τίποτα να κάνει και κανέναν να παίξει. Όλα φαίνονται ήρεμα εκτός από τους πυκνούς καπνούς που αφήνει κάθε τόσο μια καμινάδα λίγο πιο κάτω. Σε μια από τις εξερευνήσεις του ο Μπρούνο θα γνωρίσει ένα αγόρι, τον Σμούελ, που ζει από την άλλη πλευρά του συρματοπλέγματος και το οποίο, όπως και όλοι οι άλλοι άνθρωποι εκεί, φοράει μια ριγέ πιτζάμα. Η φιλιά του Μπρούνο και του Σμούελ θα  οδηγήσει τον Μπρούνο από την αθωότητα στην σκληρή πραγματικότητα μιας δύσκολης κατάστασης.

Στην ταινία συγκρούεται η φιλία και η παιδική αθωότητα με τη βία και την απανθρωπιά του ναζιστικού καθεστώτος. Η ματιά του σκηνοθέτη είναι αυτή των παιδιών που αναγκάζονται να βιώσουν τον βίαιο κόσμο των μεγάλων και του πολέμου. Η ταινία μας συγκίνησε και μας έδωσε τη δυνατότητα να συζητήσουμε για τον πόλεμο, τη βία και τις διακρίσεις.